KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2014/2675 E., 2014/4560 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.02.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_ KARAR _
Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.
Mahkemece dava konusu 3273 ada 1 Parsel sayılı taşınmazda B Blok 9 nolu bağımsız bölüm, 230 Ada 1 Parsel sayılı taşınmazda 52 nolu bağımsız bölüm ve 27 L 6737 plaka sayılı araç üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine, satış bedeli üzerinden binde 11.38 oranında harç alınmasına ve taraflardan hisseleri oranında tahsiline karar verilmiştir.
Hükmü, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Ancak, dava konusu taşınmazların ve aracın üzerindeki elbirliği şeklindeki mülkiyet nedeniyle satış bedelinin taraflara tapu kaydı ve veraset ilamındaki payları oranında dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken, satış bedelinin ne şekilde paylaştırılacağı belirtilmeden hüküm kurulması ayrıca taşınır mallardaki ortaklığın giderilmesi davalarında karar tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununun eki 1 sayılı Tarife uyarınca 24,30 TL maktu harç alınması gerekirken yazılı şekilde nispi harç tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2014/2675, K. 2014/4560, 7 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama