Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/7475 K.2014/12674

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.11.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 13.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 11.11.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı temsilcisi H.. A.. ile karşı taraftan davalı vekili Av. S.. B.. T. geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, davalıya ait 2.. ada .. parsel sayılı taşınmaz üzerinde 20 yıl kullanım hakkı karşılığında spor ve ticaret merkezi ile lokal yapılması işinin ihale edilerek 02.02.1998 tarihli sözleşme düzenlendiğini, sözleşmeyle yüklendiği edimleri yerine getirdiğini ancak sözleşme encümen kararı ile iptal edildiğinden sözleşme uyarınca iyiniyetle yaptığı bina değerinin zemin değerinden fazla olduğunu ileri sürerek, taşınmazın temliken tescilini, ikinci kademede TMK'nın 723. maddesi uyarınca şimdilik 30.000 TL bedelin alınmasını istemiştir.

Davalı, temliken tescil koşullarının oluşmadığını, malzemenin tarafından sağlandığını, taşınmazları davacının kullandığını kullanım bedelinin tazminattan tenkisi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temliken tescil isteminin kanıtlanamadığı; tazminat isteminin de kesin hüküm bulunduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki mülkiyet aktarımına ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının ikinci kademedeki tazminat istemine gelince;

Hukuk düzeninde istikrar sağlama amacı taşıyan kesin hüküm, hükme karşı yasa yollarının tükenmesi (şekli anlamda kesin hüküm) ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin bir daha dava konusu yapılmaması (maddi anlamda kesin hüküm) şeklinde hukuk yargılama sistemimizde yer almaktadır.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılamaması amacını güden maddi anlamda kesin hüküm 6100 sayılı HMK’nun 303. maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın, taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasındaki Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin denetiminden geçerek kesinleşen 23.12.2008 günlü Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2005/327 Esas 2008/396 Karar sayılı hükmü görülmekte olan davadaki tazminat istemi yönünden kesin hüküm kabul edilerek, ikinci kademedeki tazminat istemi kesin hüküm gerekçesiyle reddedilmiştir.

Anılan davanın tarafları görülmekte olan davanın tarafları ile aynı olup, davacı Aydınspor Vakfı ihalenin haksız olarak feshedildiği iddiasıyla haksız feshin tespiti ile kar kaybına dayalı tazminat ve tesis bedelinin alınmasını istemiş ise de tazminat ve tesis bedeli istemi taraflar arasındaki sözleşmenin geçerliliğini koruduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

Görülmekte olan davada davacı dava konusu taşınmazdan tahliye edilmesinden sonra istemde bulunduğu gibi, tazminat isteminin hukuki dayanağı TMK 723. maddesidir. Dolayısıyla, kesinleşen dava görülmekte olan davanın açılmasına engel oluşturmayacağından mahkemece davacının tazminat isteminin kesin hüküm nedeniyle reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.