Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/10925 K.2018/2622

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.06.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.01.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraflarca istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması talebine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu 1111 parsel sayılı taşınmaz lehine, davalının maliki olduğu 1112 parsel aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 1111 parsel lehine, 1112 parsel aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, kendisini vekille temsil ettiren davalı ... lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.