Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/10937 K.2018/2797

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.04.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı maliki olduğu ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 237 ada 44 parsel sayılı taşınmaz lehine, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 237 ada 45 parsel sayılı taşınmaz üzerinde geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 237 ada 44 parsel sayılı taşınmaz lehine, ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 237 ada 45 parsel sayılı taşınmaz üzerinde geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile Tapu Sicil Tüzüğünün "İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili" başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; kurulan geçit hakkının kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.