Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/1336 K.2016/5038

Davacı tarafından, davalı aleyhine 03.01.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı, ...... İli .... İlçesi ..... köyü 101 Ada 364 parsel sayılı taşınmazına ulaşabilmek 101 Ada 365 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı, davacının önceden beri kullandığı yol güzergahından geçit hakkı kurulması talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile .... İli ........ İlçesi ...... köyü 101 ada 364 parsel sayılı taşınmaz lehine, 101 ada 365 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, davalının geçit hakkı kurulmasının reddine yönelik sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilmesinin zorunlu olduğu hallerde, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Somut olaya gelince, mahkemece uygun güzergahtan geçit kurulmasına karar verilmiş ise de gerekçesi açıklanmadan dairemizin ilkelerine aykırı şekilde 3,50 metre genişliğinde geçit kurulması doğru görülmemiş. bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.