Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/13620 K.2017/4512

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.09.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı ... vekili tarafların pay sahibi olduğu 392 ada 7, 8 ve 28 parsel sayılı taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Mahkemece paydaşlar arasında geçerli taksim sözleşmesi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmişlerdir.

1-Hükmü temyiz eden davalı ...'na ilamın tebliğ edildiği gün ile temyiz dilekçesinin mahkemeye veriliş günü arasında yasada öngörülen temyiz süresi geçmiştir. Mahkemece bu yön saptanmak suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle davalı ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 26.09.2013 tarih ve 2013/11905 Esas - 2013/16827 Karar sayılı ilamı ile kesinleşen ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 14.03.2012 tarih ve 2011/138 Esas ve 2012/53 sayılı Kararı ile tüm mirasçılar arasında yapılan miras taksim sözleşmesinin geçerli olmadığına hükmedilmiştir.Hal böyle olunca işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.