Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/14468 K.2016/1156

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 16.01.2012 gününde verilen dilekçe ile birleştirilen dava ile 02.05.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar ..., ..., ... vekili ile davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 395 parsel sayılı taşınmaz lehine 396 ve 397 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiş, hükmü davalı vekili ile davalı ... temyiz etmiştir.

Dairemizin 2014/2387 Esas, 2014/6531 Karar sayılı ilamı ile "kamu malı niteliğinde harmanyeri vasfındaki 397 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit tesisine imkan bulunmadığı, mahkemece bu yönler ve başka alternatifler araştırılmadan harmanyeri vasıflı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurularak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak asıl ve birleştirilen dava yönünden davanın kabulüne, 395 parsel sayılı taşınmaz lehine, 398 ve 401 parsel sayılı taşınmazlar aleyhine 20.04.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda "Y1" ile gösterilen kısım üzerinden geçit hakkı kurulmuştur.

Hükmü, davalı ... ile 401 parsel sayılı taşınmaz maliki mirasçıları vekili temyiz etmişlerdir.

1- Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı ... ile 401 parsel sayılı taşınmaz maliki mirasçıları vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda, davanın niteliği gereği yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekirken mahkemece, hakkında açılan dava ret edilen davalılar tarafından yapılan masraflar yönünden davalıdan alınarak iş bu davalıya verilmesine şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.