Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/16842 K.2016/3675

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.01.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, yola cephesi bulunmayan 121 parsel sayılı taşınmaz yararına geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 121 parsel sayılı taşınmaz yararına, davalılara ait 115 ve 120 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden, geçit hakkı kurulmasına, depo edilen geçit bedelinin tapu maliklerine tapudaki payları oranında ödenmesine karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizce "...Depo edilen geçit bedelinden aleyhine geçit kurulan taşınmazlar için taşınmaz maliklerinin her birine ayrı ayrı hangi miktarda ödeme yapılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekirken geçit bedelinin toplamının taşınmaz maliklerine tapu kaydındaki payları oranında ödenmesine karar verilmesi doğru olmadığı, TMK'nın 748/3 maddesi uyarınca tapu kaydının beyanlar hanesine şerh verilmesi gerektiği" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak ve bilirkişilerden ek rapor alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde davalı 115 parsel sayılı taşınmazın maliki muris....'e ait mirasçılık belgesinde ve karar başlığında davalı gösterilen ... mirasçılar arasında olması rağmen bu mirasçıya düşen payın kararda belirtilmemesi mirasçılardan davalı ...'in payına düşen miktarın ek bilirkişi raporuna aykırı olacak şekilde eksik yazılması ayrıca geçit hakkının TMK'nın 748/3 maddesi uyarınca tapunun beyanlar hanesine şerhine karar verilmemesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.