Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/1714 K.2015/5519

Davacı vekili tarafından, 29.04.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 15.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı, 29.04.2014 tarihli dilekçesi ile babası Oğuz Bülent Kurt'un 25.04.2012 tarihinde vefat ettiğini, geriye yasal mirasçı olarak kaldığını, Uşak 1. İcra Müdürlüğü 2014/1300 sayılı dosyadan gelen tebligat ile murisin vefatını öğrendiğini belirterek Türk Medeni Kanununun 606. maddesi gereğince mirasın yasal süresi içerisinde gerçek reddini, hasımsız olarak istemiştir.

Mahkemece, davanın mirasın hükmen reddi şeklinde değerlendirilmesi gerektiği ve davaya bakmanın asliye hukuk mahkemesi görevine girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Davacı vekili, hükmü talebin mirasın gerçek reddine ilişkin olduğundan bahisle temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinin 1. fıkrası gereğince; "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." Usul Hukukunda buna taleple bağlılık kuralı denir.

Somut olayda, davacı Türk Medeni Kanununun 606. maddesi gereğince mirasın gerçek reddini talep etmiş olup dava dilekçesinde icra dosyasından sözetmesi davacının mirasın hükmen reddini amaçladığı şeklinde yorumlanamaz. Talep yanlış değerlendirilerek mahkemenin görevsizliğine karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.