Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/18474 K.2018/4825

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.11.2014 gününde verilen dilekçe ile haciz şerhinin kaldırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, ... kaydındaki haciz şerhinin terkini istemine ilişkindir.

Davacı vekili, maliki bulunduğu 51517 ada, 10 parselde bulunan 8 numaralı bağımsız bölüm üzerinde davalı kurumun yapmış olduğu takipten kaynaklanan haciz bulunduğunu, taşınmazın Ankara 3. Tüketici Mahkemesi 2012/13 Esas sayılı dosyada adına tescil ediliğini, hacizden, önceki malik ...in sorumlu olduğundan bahisle haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının, yüklenic...’den 10.12.2005 tarihli harici sözleşme ile taşınmazı satın aldığı ve ... 3. Tüketici Mahkemesindeki yargılama sonucunda taşınmazın davacı adına tescil edildiği, davaya konu haczin 18/05/2007 tarihinde konulduğu, davacının taşınmazı taşınmazın tesciline dair verilen karardan ve haczin konulmasından önce, 2005 tarihinde harici olarak satın aldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davaya konu taşınmaz üzerinde konulmuş olan hacizlerden, husumet ...’ya yöneltilmiş olduğundan, ...’nın lehtarı olduğu hacizler esas alınarak bu hacizlerden dolayı takibin devam edip etmediği, ...’nın borç ödemesi nedeniyle halen alacaklı olduğu haciz bulunup bulunmadığı araştırılarak davacı adına hükmen tescil kararının verildiği 12.10.2012 tarihinden önce konulmuş olan hacizlerin ...’nın kötü niyeti de söz konusu olamayacağından buna ilişkin şerhin terkini davasının reddine, hükmen tescil tarihinin kesinleşmesinden sonra konulan lehtarı ... olan şerhlerin terkinine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.