Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/18659 K.2017/7249

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.01.2015 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen 12.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacının davalı arsa sahiplerine ait 45588 ada 12 parsel sayılı taşınmazda inşa edilecek olan binada 6 numaralı daireyi haricen düzenlenen sözleşme ile yükleniciden satıl aldığını, satış sözleşmesinde belirtilen şartlar oluştuğu halde yüklenici şirketin daireyi teslim etmediğini ve işi bıraktığını, diğer yüklenici firma ... Grup Ltd. Şti.

İle de yaptığı tarihsiz sözleşmeye göre inşaatın bir kısım işçiliğini yapması halinde dairenin kendisine devrinin taahhüt edildiğini belirterek, dava konusu 6 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı yüklenicilerden tahsiline, bu talebin de kabul görmemesi halinde toplam 80.000.00 TL'nin yüklenici davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Arsa sahibi davalılar ile davalı yüklenici ... Grup Ltd. Şti. Vekili davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının mesleki amaçla hareket ettiği, bu nedenle Tüketici Kanununun tanımladığı şekliyle tüketici olmadığı, davanın diğer taraflarının da tüketici sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4822 yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. Maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. Maddesinde; "Bu kanunun 1. Maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar" hükmüne yer verilmiştir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde taraflar adasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda; davacı, davalı yüklenici ... ile yaptığı 28.01.2012 tarihli harici satım sözleşmesi ve sonraki yüklenici ... Grup Ltd. Şti. İle yaptığı tarihsiz harici sözleşme gereğince satın aldığı dairenin tapusunun devrini olmadığı takdirde taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerinin bu da mümkün olmaz ise dairenin alımı için ödenen toplam 80.000.00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Dava konusu 6 No'lu bağımsız bölüm tapuda mesken niteliği ile kayıtlıdır. Davacının dairenin satış bedelinin bir bölümünü sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde iş gücü ile ödeyecek olması mesleki ve ticari amaçla hareket ettiğini göstermez. Davacı, temlik alan sıfatı ile yüklenicinin halefi durumundadır.

4822 sayılı kanunla değişik 4077 sayılı tüketicinin korunması hakkındaki kanunun 3. Maddesi (c) bendi ile konut ve tatil amaçlı taşınmaz mallarda Tüketicinin Korunması Kanununun kapsamına alınmıştır. Aynı Kanunun 23. Maddesi hükmüne göre de, bu kanunun uygulanması ile ilgili çıkacak her türlü ihtilaflara Tüketici Mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür.

Mahkemelerin görevinin kamu düzenine ilişkin olması ve resen dikkate alınması gerektiği gözetilerek, davaya bakmakla Tüketici Mahkemesi görevli olduğundan, işin esasına girilip gerekli inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.