Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/2208 K.2015/6946

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.02.2012 gününde verilen dilekçe ile mirasın reddinin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı vekili, davalının görmüş olduğu eğitim hizmeti karşılığı davacı şirkete olan borcu nedeniyle Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.06.2011 tarihli ve 2011/959 Esas, 1277 sayılı Kararı ile verilen muris İ.. B..'ın mirasının davalı tarafından reddine ilişkin kararın iptalini istemiştir. Davalı, davacıya cevap vermemiştir.

Mahkemece davalı, murisin 02.03.2011 tarihinde vefatı üzerine, Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesine 25.04.2011 tarihinde başvurarak "mirası kayıtsız koşulsuz reddettiğine" dair 02.06.2011 tarihinde beyanda bulunmuştur. Dava ise 20.02.2012 tarihinde açılmıştır. Mirasın kayıtsız şartsız reddine ilişkin beyan, tutanakla tespit edilmiş olması koşuluyla sulh hakimine ulaştığı andan itibaren sonuç doğurur ve miras bu tarihten itibaren reddedilmiş sayılır.

Reddeden mirasçı bu tarihten itibaren mirasçılık sıfatını yitirir. Ret tarihi, buna ilişkin beyanın sulh hakimine ulaştığı tarihtir. TMK'nın 617/1. maddesinin açık hükmü karşısında, ret tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında altı aylık hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddine, A.A.Ü.T. gereğince hesap edilen 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-Ancak, davalı taraf kendisini vekille temsil ettirmediği halde davalı S.. B.. lehine vekalet ücreti takdir edilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinin HUMK'nın 438/7 maddesi gererğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.