Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/4613 K.2016/7759

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.10.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen hükmün, bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 14.05.2014 tarihli 2014/4860 Esas, 6411 Karar sayılı ilamıyla; dava konusu 575 parsel sayılı taşınmazın dava tarihinden önce ifraz edildiği, 2583 ve 2584 sayılı parsellerin oluştuğu, daha sonra 2583 parsel sayılı taşınmazın da ifraz edilerek 2701, 2702, 2703 parsel numaralarını aldığı, mahkemece hüküm sonucunda bu parsel numaraları yerine infazda tereddüt yaratacak şekilde işlem görme niteliğini yitiren parsel numarası yazılarak hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Ortaklığın giderilmesi davaları paylı ve elbirliği mülkiyeti hükümlerine tâbi mallarda paydaşlar veya ortaklar arasındaki hukuki ilişkiyi sona erdiren, birlikte mülkiyetten ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

İcra mahkemesinden alınan yetkiye dayalı olarak açılan davalarda, kural olarak borçlu ortağın mülkiyet hakkının elbirliği mülkiyetine konu olması gerekir.

Borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan davalarda, birden fazla taşınmaz dava konusu edilmiş ise, icra takibine konu borç miktarına göre dava tarihi itibariyle taşınmazlardan borçlu ortağın payına düşecek değerin tespit edilerek borca yetecek kadar taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verilmesi, fazlaya ilişkin istemin reddi gerekir.

Bu şekilde açılacak davalarda borçlu ortak dahil tüm ortakların davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Dava konusu olaya gelince, dava konusu taşınmazlardan 2583 parselin ifrazı sonucu oluşan 2701 parsel sayılı taşınmazın, borçlu ... adına kaydedildiği anlaşılmaktadır. Borçlu adına kayıtlı bu taşınmazın doğrudan icra yoluyla satışı mümkün hale gelmiş olup böylelikle davacının alacağına kavuşma olanağı bulunduğundan davacı alacaklının, bu parsel yönünden ortaklığın giderilmesi davası açmasında hukuki yararı kalmamıştır. Öte yandan, yine dava konusu taşınmazlardan 2583 sayılı parselin ifrazı sonucu oluşan 2702 parsel sayılı taşınmazın da davalı borçlu adına kayıtlı olmayıp davalılardan ... adına kaydedildiği anlaşıldığından, bahsi geçen bu parseller yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bunun yanısıra, dava konusu 554, 1045, 2584, 2703 ve 8 parsel sayılı taşınmazların halen elbirliği mülkiyetine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda öncelikle borçlu adına kayıtlı 2701 parsel sayılı taşınmazın satılmasının ardından bahsi geçen taşınmazlardan icra dosyası borcunu karşılamaya yetecek kadar taşınmazın satışına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, bu hususlar göz ardı edilmek suretiyle dava konusu taşınmazların tamamının satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi de doğru görülmemiş, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.