Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/4614 K.2016/7389

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.07.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, İİK'nın 121. maddesi gereğince aldığı yetki belgesine dayanarak davalı borçlu ...'un murisinden intikal eden 651 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ortaklığının satış yoluyla giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili ile davalı ... temyiz etmiş; Mahkemece, davalı ...'un temyiz başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle verilen temyiz talebinin reddine dair ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1) Davalı ...'un temyizi bakımından; hükmü temyiz eden davalı ...'e ilamın tebliğ edildiği gün ile temyiz dilekçesinin mahkemeye veriliş günü arasında yasada öngörülen temyiz süresi geçmiştir. Mahkemece bu yön saptanmak suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile davalı ...'in temyiz isteminin reddine ilişkin hükmün ONANMASINA;

2) Davalı ...'un temyiz itirazlarına gelince;

7201 Tebligat Kanununda 6099 sayılı Kanun ile yapılan ve 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca; "Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." (m. 10)

Tebligat Kanununun değişik 21/2. maddesi gereğince; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

Aynı Kanunun 35. maddesi gereğince; “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.” (m. 35/1)

"Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır." (m. 35/2)

“Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır.” (m. 35/4)

Somut olayda; davalı ...'ya yargılama sırasında usulüne uygun olarak dava dilekçesinin tebliğ edilmediği görülmektedir. Anılan davalının adresi usulüne uygun olarak araştırılmadığı gibi, Vergi Dairesi tarafından bildirilen iki adresten birine "Toroslar" şeklinde ek yapılarak çıkarılan tebligatın "adreste belirtilen sokağın bulunmadığından" bahisle iadesi üzerine TK.nun 35. maddesi uyarınca tebliğ yapılmış olup, daha önce usulüne uygun tebliğ yapılmadan TK.nun 35 maddesine göre yapılan bu tebliğin geçersiz olduğu açıktır. Kaldı ki, bu tebligatta dahi ön inceleme duruşmasının tarihi belirtilmemiştir.

O halde, mahkemece, yukarıda değinilen hususlar ve Tebligat Kanunu hükümleri gözetilmek suretiyle davalı ...'ün adresinin usulüne uygun olarak araştırılması, bilinen ve belirlenen adreslerine tebligat çıkarılması, adresinin tespit edilememesi durumunda ilanen tebliğ yapılması ve taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru görülmemiştir.