Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/6167 K.2015/6739

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.12.2012 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil kabul edilmediği takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı N.. Ö.. ile T.. B.. yönünden kabulüne, diğer davalılar yönünden husumet nedeniyle reddine dair verilen 30.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı N.. Ö.. vekili ile davalı T..

B.. vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 16.06.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı N.. Ö.. vekili Av. K.. E.. davalı T.. B.. vekili Av. D.. K... ile karşı taraftan davacı vekili Av. S.. K.. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafın sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı.

Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, kabul edilmediği takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı N.. Ö.. vekili ile davalı T.. B.. vekili davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar E... K... mirasçıları vekili ise dava konusu taşınmazın İ.. B..dışında üçünçü kişiye satılmasına ilişkin irade ve rızalarının bulunmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, davalılar N.. Ö.. ve T.. B.. yönünden davanın kabulüne, davalılar A.. K.., N... Ç... ve S.. K.. yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı N.. Ö.. vekili ile davalı T.. B.. vekili temyiz etmişlerdir.

6100 sayılı HMK’nun “Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi” başlıklı 294. maddesinde açıklandığı üzere mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür. Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.

Aynı yasanın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

“Hükmün yazılması” başlıklı 298. maddesi gereğince de gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Temyiz edilen gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olduğu görülmüştür.

10.4.1992 tarihli ve 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararında kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili bulunmasının bozma nedeni oluşturacağı, bozmadan sonra mahkemenin önceki kısa kararla bağlı olmasızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile vicdani kanaatine göre karar verebileceği öngörülmüştür.

Somut olaya gelince; kısa kararın 1-A bendinde "İzmir İli G... M...16.. parsel sayılı taşınmazdaki davalı T.. B.. adına kayıtlı bulunan 2251/8840 payın tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline" karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1-A numaralı bendinde "1691 parsel sayılı taşınmazdaki davalı T.. B.. adına kayıtlı bulunan 2251/8840 paydan 37/680 paya ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana geldiği görülmektedir.

Bu itibarla, her ne kadar mahkemece kısa kararda maddi hata yapıldığından gerekçeli kararda düzeltildiği belirtilmiş ise de yukarıda yapılan açıklamalar neticesinde gerekçeli karar ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle kararın bozulması gerekmiştir.