Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/11484 K.2019/8848

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15/07/2015 gününde verilen dilekçe ile elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/02/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, elbirliği mülkiyetinin müşterek mülkiyete çevrilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalıların murisleri ...’in 20/01/2015 tarihinde vefat ettiğini, murisin ... Bank A.Ş ... Şubesindeki parasındaki iştirak halindeki mülkiyetin müşterek mülkiyete çevrilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu ... Bank ... Şb. hesabındaki paranın murisin ölmeden önce hisse devri yaptığı bazı taşınmazlarının kira gelirlerini de kapsadığını, bütün paranın murise ait olmadığını bu nedenle mirasçılık belgesindeki oranlarda mirasçılara dağıtılmasının doğru olmayacağını, tapu hisse devrinden itibaren ilgili taşınmazların kira gelirlerinin hesaplanması ile paranın bu oran mahsup edildikten sonra paylaştırılması gerektiğini, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde muris aleyhine açtıkları kira alacağı davasının sonucunun beklenmesini savunmuştur.

Davalılar ... ve ..., davalı ...’in beyanlarını kabul etmediklerini beyanla paranın mirasçılık belgesindeki payları oranında paylaştırılmasını savunmuşlardır.

Mahkeme davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, para üzerindeki elbirliği mülkiyetinin mirasçılık belgesindeki hisseler gözetilerek paylı mülkiyete çevrilmesine dair karar ile yetinilmesi gerekirken tespit ve tapuya tesciline şeklinde dava konusu talep ile ilgili olmaksızın hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.