Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/12333 K.2019/4410

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.12.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 198 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, daha önce taşınmazı lehine 195 parsel sayılı taşınmaz aleyhine Tire Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/296 sayılı Kararı ile 3 metre eninde geçit hakkı tesis ediliğini, traktör ve kamyonun bu geçitten geçmesinin mümkün olmadığını beyanla ek geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili tarafından verilen beyan ve bilirkişi raporuna itiraz konulu dilekçede, bilirkişi tarafından tespit edilen 6 metre eninde toplam geçit hakkının fahiş olduğunu beyanla davanın reddi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 6 parsel sayılı taşınmaz lehine, 7 parsel sayılı taşınmazdan, fen bilirkişisi raporunda A harfi ile gösterilen alandan geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine "mutlak geçit ihtiyacı" veya "geçit yoksunluğu", ikincisine de "nispi geçit ihtiyacı" ya da "geçit yetersizliği" denilmektedir.

Somut olayda; davacı taşınmazı lehine ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/296 sayılı Kararı ile 3 metre eninde geçit hakkı tesis ediliği ve bu kararın tapu sicilinin beyanlar hanesine işlenmiş olduğu, dolayısıyla davacının geçit ihtiyacının bulunmadığı anlaşıldığından; davanın reddine karar verilmesi gerekirken, geçit ihtiyacı bulunmayan taşınmaz yararına geçit hakkı kurulması doğru görülmemiştir.