Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/13012 K.2020/782

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/04/2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21/04/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Davacılar vekili, 669 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın aynen taksim olmadığı taktirde satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kabulüne ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir. Hükmü, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçalar (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir.

Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur.

Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği yüzdelik (%...) oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi de bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazda davalı ...’nin muhdesat iddiasının bulunduğu ve paydaşların tamamının davalı ...’nin muhdesata ilişkin bu iddiasını kabul ettiği anlaşıldığından yukarıdaki ilkelere göre muhdesatın taşınmazın tüm değerine oranı kurularak taşınmazın satılmasına karar verilmesi gerekirken muhdesat üzerinden oran kurulmaksızın hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.