KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2016/14539 E., 2020/332 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
523 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kadastral parselin ihyası davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
II- Tebligat Kanununun 35. maddesinin
a) Birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.
b) Dördüncü fıkrasında, tüzel kişi muhataplara daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişilerin resmî kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.
Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince.
Davalılar ... ve ...'a gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasına dosya içerisinde rastlanılamadığı, davalı ...'ın 25.11.1995 doğumlu olup karar tarihi itibariyle reşit olduğu halde gerekçeli karar tebliğinin velinin adresine çıkarıldığından usulüne uygun olmadığı, Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, gerekçeli kararın, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle davalılar ..., ..., ... (... ve ... oğlu, ...
T.C. kimlik numaralı), ... (... oğlu, ...
T.C. kimlik numaralı), ...'ın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adreslerine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğe çıkarılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, öte yandan davalılar ... ve ...'ün yerleşim yeri adresleri araştırılmaksızın tebliğ evrakının iade edilmesinden sonra doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliğinin yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatapların savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla belirtilen davalılara yukarıda açıklanan ilkeler ışığında gerekçeli kararın tebliği ve temyiz süresinin dolması
beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 14.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2016/14539, K. 2020/332, 14 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama