Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/14782 K.2020/766

Davacı tarafından, davalı aleyhine 21.12.2015 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dosyanın görevli ve yetkili Bursa İdare Mahkemesine gönderilmesine dair verilen 24.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, ... İlçesi, ... Köyü 630 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, aynı köy istasyon Mahallesi sınırları içerisinde karayollarına ait köprü bulunduğunu, bu köprünün yakınında arsası ve besihanesinin olduğunu köprünün temel şartlarının köprü ayaklarının ve etrafındaki akıntı unsurlarının uygun olmadığını, ileride sel felaketi olduğu takdirde besihanesini su basıp hayvanlarının telef olması ihtimalinin olduğunu, bu nedenle becilik yapamadığını ve mağdur olduğunu belirterek, yeni köprü altındaki dere talveg kolunun eski köprü altındaki doğal talveg koluyla aynı duruma getirilmesini, her iki köprünün akış kesintilerinin açık tutulmasını ve eski köprünün kapatılan gözlerinin yeniden açılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili idari yargının görevli olduğunu idarece bu bölgede iki adet köprü inşa edildiğini, birinci köprünün 2009-2011, ikinci köprünün 2013-2014 yılları arasında tamamlandığını, ikinci köprünün ... Yapı Madencilik San. ve Tic.

A.Ş. tarafından yapıldığını, davacı taşınmazına bir müdahale olmadığını taşınmazın bir zarara da uğramadığını, 2009 yılından beri bahse konu besihanede herhangi bir hayvancılık faaliyeti yürütülmediğini, dere yatağının eski seyrinde ve doğal kotunda aktığını, besihaneninde aralarında bulunduğu bu kesimdeki binaların dere yatağı içerisinde kaldığını, bu nedenle idareye bir kusur izafe edilemeyeceğini uğranılması muhtemel bir zarara dayanılarak açılan bu davada hukuki menfaat bulunmadığını belirterek, görevsizlik kararı verilmesini, aksi halde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece görevsizlik kararı verilerek dosyanın görevli ve yetkili Bursa İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanununun 737. maddesinden kaynaklanan komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme isteminden ibarettir.

Bilindiği gibi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun " idari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı" başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri idari yargı yetkisi açıkça düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre idari işlemler hakkında yetki, şekil sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için açılan iptal davaları, tam yargı davaları ve idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan anlaşmazlıklara ilişkin davalar idari dava türleri olarak gösterilmiş, yargı yetkisinin sınırı ise idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlı olduğu belirtilmiştir.

Görülüyor ki, idari davaların türleri ve yargı yetkisinin sınırları belirtilirken idare mahkemelerinin yerindelik denetimi yapacağından sözedilmiş, yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayarak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde karar vereceğine ilişkin bir düzenleme getirilmemiştir.

Somut olayda, davacının komşuluk hukuna aykırılığın giderilmesi istemine ilişkin davası adli yargıda görülerek çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklardandır. Mahkemece, tarafların delilleri değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken idari yargının görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi de doğru görülmemiştir.