Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/1479 K.2016/5675

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 12.09.2014 gününde verilen dilekçe ile alacak olmazsa tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 12.04.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 10.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacılar, davalı şirketten 17.07.2009 günlü sözleşmeyle satın alınan 2380 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki ...blok ... ... numaralı bağımsız bölümün kendilerine teslim edildiği halde davalının tapu devrinden kaçındığını, haricen düzenlenen satış sözleşmesine göre ödenen 36.171 Sterlinin ödeme tarihinden en yüksek mevduat faiziyle davalıdan tahsilini, mümkün olmadığı takdirde taşınmazın bağımsız bölüm tapusunun adlarına tescili ile geç devir ve tescilden dolayı sözleşmede belirlenen bedelin ödeme tarihinden faiziyle davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazın tapuda davacılara devredildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Somut olayda, davacılar ile davalı arasında 17.07.2009 tarihinde satış sözleşmesi düzenlendiği, davalının bu sözleşme ile davacılara teslim ettiği bağımsız bölümü, dava tarihi olan 12.09.2014 gününden evvel 11.09.2014 tarihinde davacılar adına tapuda devrettiğinden davanın konusuz kaldığı anlaşılmıştır.

Buna göre mahkemece karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.