Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/17015 K.2020/5632

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05/05/2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkiline ait 104 ada 20 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı bulunmadığından aynı yerde bulunan 21 parsel sayılı taşınmaz üzerinden uygun görülecek bedel karşılığında geçit hakkı kurulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ...; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kabulü ile, 104 ada 20 parsel lehine 15.10.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda 1. alternatif olarak gösterilen 104 ada 21, 22 ve 26 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir..

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır.

Mahkemece hükümde geçit hakkının taşınmaza ait tapu kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tescili yönünde karar verilmesi gerekirken bu yönde karar verilmemesi ve eksik harcın davacı üzerinde bırakılması gerekirken davalılardan müşterek ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi doğru görülmemiş ise de belirtilen hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.