Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/18347 K.2017/2993

Davacılar vekili tarafından 30.01.2015 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 11.03.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar; murisleri ...'ın 10/05/2014 tarihinde vefat ettiğini, yasal mirasçıları... murisin mirasını reddettiklerini, kendilerininde murisin mirasının tümünü kayıtsız ve şartsız reddettiklerini, ancak çocuklarının mirası reddettiğini öğrenir öğrenmez dava açtıklarını, red beyanlarının tespit ve özel defterine tescilini istemişlerdir. Mahkemece, davacılar, mirasbırakanın ölümünü, ölüm tarihinde öğrendikleri ve yasal 3 aylık yasal süre içerisinde dava açmadıkları gibi, süreyi geçirmelerinin önemli sebeplerinin varlığını da ortaya koyamadıkları belirlenmiş, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir (TMK.md. 612/1,636). Buradaki tasfiye süreye tabi değildir. Türk Medeni Kanununun 633. madde hükmünün uygulanma yeri yoktur. Ayrıca sulh hukuk mahkemesince, en yakın mirasçıların mirası reddettiklerinin belirlenmesi halinde, herhangi bir başvuruya gerek olmadan kendiliğinden resmi tasfiye yoluna gidilmesi gerekir (2.

HD. 12.06.2003 gün 7484-8676 sayılı kararı, HGK 29.03.2006 gün 2006/2-65-108 sayılı kararı). O halde iflas hükümlerine göre tasfiyenin gerçekleştirilmesi gerekir. Bu durumda davacıların aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın reddi gerekir iken yazılı şekilde hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle ret hükmü kurulması doğru görülmemiş ise de, sonucu itibariyle red kararı doğru olduğundan hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanması gerekmiştir.