Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/2776 K.2018/7336

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, 25.09.2013 gününde verilen dilekçe ile terekeye temsilci tayini talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, terekeye temsilci atanması isteğine ilişkindir.

Davacılar vekili, davacıların murisi ...'ın sağlığında ikinci eşi ...’na evlilik birliği içerisinde muvazaalı olarak taşınmazını devrettiği nedeniyle ... aleyhine davacılar tarafından tapu iptal tescil davası açıldığını, dava devam ederken mahkemece verilen ara kararında muris ...’ın terekesine temsilci atanması için taraflarına yetki ve süre verildiğinden bahisle terekeye temsilci tayin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, mirasçı olmayıp 3. kişi konumunda bulunan ... aleyhine açılan tapu iptal ve tescil davasında tereke temsilcisi atanmasına gerek bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Miras ortaklığında mirasçıların birlikte hareket etmeleri zorunluluğu, işlemleri, kullanım ve idareyi birlikte yapmaları, mirasçılar arasında anlaşmazlık bulunması veya bu konularda anlaşamamaları halinde miras ortaklığı adına gerekli işlemleri yapmak, dava açmak, açılmış veya açılacak davaları takip etmek üzere paylaşmaya kadar miras ortaklığına temsilci atanması olanağı sağlanmıştır (TMK m. 640). Mirasçılardan biri veya birkaçının isteği üzerine Hakim mirasın paylaşımına kadar görev yapmak üzere miras ortaklığına bir temsilci atayabilir.

Terekeye temsilci tayini istenen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2013/8 Esas sayılı davayı mirasçılardan Gülbeyaz Buiting, ... ve ... açmış olup, diğer mirasçılar ... ve ...’ın davada taraf bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde terekeye temsilci tayin edilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.