Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/291 K.2016/5392

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 02.04.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 05.02.2015 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 03.05.2016 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacılar, 7723 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 163 m2'lik bölümünün davalı ... tarafından 26.12.1984 tarihli tapu tahsis belgesi ile murisleri ... adına tahsis edildiğini, tahsis bedelinin ödendiğini belirterek tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescilini istemiştir.

Davalı, davacıların dayandığı tapu tahsis belgesinin iptal edildiğinden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu taşınmazın imar planında konut alanında kalmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacıların dayandıkları 26.12.1984 tarihli tapu tahsis belgesinin taşınmazın imar planında ticaret alanında kalması nedeni Başkanlık Makamının 7.11.2013 tarihli oluru ile iptal edildiği bildirilmiştir. Davacılar 4.09.2014 tarihinde murisleri adına verilen tapu tahsis işleminin iptaline ilişkin idari işlemin iptali için .... İdare Mahkemesinde 2014/1787 Esas sayılı davayı açmıştır. Davacıların açtıkları bu dava sonucunda hukuki yönden geçerliliğini koruyan bir tapu tahsis belgesine sahip olmaları söz konusu olabileceğinden HMK'nın 165. maddesi gereğince bu husus bekletici mesele yapılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.