Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/4750 K.2019/2345

Davacılar vekilleri tarafından, davalılar aleyhine 04.12.2012-14.01.2013 günlerinde verilen dilekçeler ile İcra İflas Kanununun 121. maddesine dayanarak ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.09.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, İİK'nın 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Asıl davada davacı ...Mensucat San. ve Tic. A.Ş vekili, İİK'nın 121. maddesi gereğince aldığı yetki belgesine dayanarak davalı borçlu ...’in borcundan dolayı borçlunun murisinden intikal eden 3058 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığının satış yoluyla giderilmesini istemiştir.

Birleştirilen 2013/27 Esas sayılı davada davacı alacaklı ... vekili İİK'nın 121. maddesi gereğince aldığı yetki belgesine dayanarak davalı borçlu ...’in borcundan dolayı borçlunun murisinden intikal eden 3058, 965, 971, 979, 980, 981, 2461, 2463, 2466, 2469 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığının satış yoluyla giderilmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece; hüküm sonucunun 1. bendinde satış sonucunda elde edilecek bedelin takip dosyasındaki borç miktarı gözetilerek mirasçı borçlu davalıya düşecek kısmı düşüldükten sonra kalan miktarın tapu kaydı ve mirasçılık belgelerindeki payları oranında paydaşlara dağıtılmasına karar verilmesi, doğru görülmemiş ise de; bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.