Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/8136 K.2019/6189

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31/07/2015 gününde verilen dilekçe ile taşınır mallar üzerindeki ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/11/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, tarafların murislerinden intikal eden benzinli ağaç kesme motoru, traktör ve ekipmanları mahiyetinde olan römork, pulluk, gübre atma makinesi, nohut ekme makinesi, ilaçlama makinesi, kazayağı, merdane, mibzer, tırmık, kaldırma aparatından oluşan taşınır mallar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalılardan ... yargılama aşmasındaki beyanlarında traktörün yed-i emin olarak eşine bırakıldığını, murislerinden intikal eden diğer taşınır malların da davaya dahil edilmesini talep etmiş; bir kısım davalılar ise davaya bir diyeceklerinin olmadığını beyan etmişlerdir.

Mahkemece, pulluk ve kazayağı yönünden davanın feragat nedeniyle reddine, diğer taşınır mallar yönünden davanın kabulü ile taşınır mallar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları taraflar için benzer sonuçlar doğurması sebebiyle sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Taşınır mallardaki ortaklığın giderilmesi davalarında 492 sayılı Harçlar Kanunu ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 1 sayılı Tarife uyarınca maktu harç alınması gerekmektedir.

6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olaya gelince; mahkemece tesis edilen hüküm fıkrasının 5. bendinde davacı lehine takdir edilen vekalet ücreti ile 10. bentte yer alan yargılama giderlerinin davalılardan mirasçılık belgesinde yer alan payları oranında tahsil edilerek, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verildiği, hükmün 11. bendinde davacı lehine bu defa nispi vekalet ücreti takdir edildiği,

taşınır mallar üzerindeki ortaklığın giderilmesi davalarında maktu harca hükmedilmesi gerekirken, hükmün 8. bendinde başvuru harcının peşin olarak alındığı ve başkaca harcın alınmasına yer olmadığı kararının verildiği, bu bent ile çelişkili olacak şekilde hükmün 9. bendinde nispi karar ve ilam harcı alınmadığından nispi oranda karara harcı alınmasına karar verildiği, yine kısa kararda yer alan sair hususların gerekçeli kararda bildirilmesi hususunun 7. bentte hükme alındığı anlaşılmıştır.

Mahkemece verilen hükmün 5, 7, 9, 10 ve 11. bentlerinde yer alan ibare ve yanlışlıklarla infazda tereddüt uyandıracak biçimde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.