Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/8517 K.2019/2253

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.05.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.04.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ile davalı ... Başkan tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, geçit hakkı tesisi talebine ilişkindir.

Davacı, ... İlçesi/ Sit Uşağı Köyü 106 ada 315 ve 319 parsel sayılı taşınmazlarının genel yola çıkışı olamadığı gerekçesiyle davalıya ait taşınmazlar aleyhine taşınmazları lehine geçit tesisi talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile 106 ada 315 parsel sayılı taşınmaz lehine, 106 ada 316 parsel, 106 ada 28 parsel ve 106 ada 319 parsel üzerinden geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hüküm, bir kısım davalılar vekili ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Hakkındaki dava husumet sebebiyle reddedilen ve kendisini vekille temsil ettiren davalı ... lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir; ancak bu durum kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.