Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/4856 K.2021/1851

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11/09/2014 gününde verilen dilekçe ile yaylaya elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Davacı Hazine vekili, .... ili, .... ilçesi, .... Mahallesi, .... Mevki 145 ada 56 parsel sayılı taşınmazın 06/04/2012 tarih 2012/7 karar sayılı mera komisyon kararı, Valilik makamının olurları ve mera kanunun 12. maddesine göre Güvenli köyüne mera olarak tahsis edildiğini, ancak davalıların işgal ve taşınmaz üzerine inşada bulunduklarını, bu nedenle yapılan işgalin ve taşınmaz üzerindeki binaların yıkılmak suretiyle elatmanın önlenmesini istemiştir. talep ve dava etmiştir.

Davalılar, dava konusu yaylada yaklaşık 100 yıldır zilyet olduklarını, dava konusu taşınmazlara 50 m2 boyutlarında tek tip evler yaptıklarını,bir kısmınında su basman seviyesinde olduğunu, dava konusu taşınmazları kadimden beri köylü ortak şekilde kullandığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, meraya elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

Dava konusu 145 ada 56 parsel sayılı taşınmaz 05.12.2009 tarihinde kadastro çalışmaları sonucu mera olarak sınırlandırılmış olup Mera Komisyonu tarafından 06.04.2012 tarih ve 7 nolu kararı ile mera olarak tahsisi edilmiştir.

Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu Ziraat mühendisi ..... ve yine talimat ile Ziraat Mühendisi .... tarafından düzenlenen raporlarda dava konusu 56 parselin mera vasfında olduğu ve üzerindeki yapıların kalıcı nitelikte olduğu, kal'i gerektiği bildirilmiştir. Dava sabit olduğu halde kayden ve tahsisen mera olan 56 parsel sayılı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve muhdesatın kaline karar vermek gerekir iken yazılı gerekçelerle reddi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.