Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/1704 K.2021/3397

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/05/2015 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10/05/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, taşınmazının genel yola bağlanması için davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kabulü ile, davacılara ait ... Köyü, Köy altı mevkiinde kain 114 ada, 54 parsel nolu taşınmaz lehine davalılar ..., ... ve ...'a ait ... Köyü, Köy altı mevkii 114 ada 124 parsel nolu taşınmaz aleyhine bilirkişi kurulunun 21/12/2015 havale tarihli rapor ve krokisinde kırmızı renk ve A harfi ile gösterilen 169,45 m² alan üzerinde geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... Tokmak temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 ve 1012. maddesi ile yeni Tapu Sicil Tüzüğünün “İrtifak hakları ve taşınmaz yükünün tescili” başlıklı 30. maddesi gereğince kütük sayfasında ayrılan özel sütununa tesciline karar verilmelidir.

Somut olayda; hükümle kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3. maddesi uyarınca tapu sicilinin beyanlar hanesinde yer alan özel sütuna şerhine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.