Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/177 K.2018/2843

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.10.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 20.01.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.11.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı ... vekili Av. ... geldi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 1630 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.04.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞIOY

Dava, inanç ilişkisine dair tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, Kahramanmaraş İli, Merkez, Seyhadil Mahallesi, 3369 Ada, 2 nolu parseldeki taşınmazın parasının kendisi tarafından verildiğini, taşınmazın tapusunun devredilmediğini belirterek, tapu iptal ve tescil davası açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu taşınmaz 26.08.1996 tarihinde eşit paylarla davalılar, ... ile ... adına tapuya tescil edilmiştir.

Davalılar, 25.07.2002 tarihli senette davacının ileride taşınmazda bir hak ileri sürmemesi için imzasının alındığını beyan etmişlerdir.

25 Temmuz 2002 tarihli basit yazılı belgede, "...'un hissesini ...'a satmıştır" ibaresi bulunmaktadır.

Davacı, bu belgedeki imzanın kendisine ait olmadığını bildirmiştir.

Söz konusu belgedeki imzanın ...'a ait olup olmadığı hususunda inceleme yaptırılmış, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi 26.08.2015 tarihli raporunda belgedeki imzanın ...'un eli ürünü olduğunu bildirmiştir.

Davacı vekili, Adli Tıp Kurumu raporuna karşı gerekçelerinide belirtmek suretiyle itiraz etmiştir.

Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin imza incelemesinde son mercii olarak kabulü mümkün bulunmayıp, raporun anılan kurumdan alınmış ve heyetçe düzenlenmiş olması yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre ona üstünlük sağlamayacağından bu rapora itibar edilerek sonuca gidilemez.

HGK'nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382-415 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir belgedeki imza ve yazının atfedildiği kişiye ait olup olmadığı hususunda yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması,

bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının, tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması, sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay'ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf yada diğer uygun görüntü teknikleri ile de desteklenmesi şarttır.

O halde, Mahkemece, davacı vekilinin itirazı nedeniyle Polis yahut Jandarma Kriminal laboratuvarlarından alınacak rapor ile, oluşması halinde her iki rapor arasındaki çelişkiyi giderecek rapor ile bahsedilen belgedeki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu sebeple, sayın çoğunluğun, kararının onanmasına ilişkin kararına katılmamaktayım.