Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/2819 K.2019/914

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.08.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.11.2015 günlü hükmün ve 01.04.2016 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı vekili ile birleşen dava davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl dava ve birleştirilen dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen davada, dava konusu 7013 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... Başkanlığı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiş; mahkemece, 01.04.2016 tarihli ek kararla davalı ... vekilinin temyiz başvurusu süresinde olmadığından HUMK’nun 432-426/F maddeleri uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmiş; ek karar davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Mahkeme kararı hükmü temyiz eden davalı ... vekiline 28.01.2016 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, adı geçen davalı vekilince 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 07.02.2016 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. HUMK’nun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın onanması gerekmiştir.

2-Davalı ... Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yönünden;

a) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre adı geçen davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

b) 6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Öte yandan, 492 sayılı Harçlar Kanununun eki Tarifenin "Karar ve İlam Harcı" başlığı altında düzenlenen hükmü uyarınca karar tarihi itibariyle gayrimenkullerin satış bedeli üzerinden alınacak harç binde 11.38’dir.

Somut olaya gelince; mahkemece, taşınmazın satış bedeli üzerinden alınacak binde 11,38 harcın satış bedelinin dağıtılmasına ilişkin oran esas alınmak suretiyle taraflardan tahsil edilmesine karar verilmesi gerekirken, nispi ilam harcının hangi oranda alınacağının belirtilmemesi ve hüküm sonucunun altıncı bendinde “Peşin alınan yargı harcının mahsubu ile bakiye 6,55 TL’nin taraflardan hisseleri oranında tahsili ile hazineye gelir kaydına” ifadesine yer verilmesi doğru görülmediği gibi hüküm sonucunun 2. ve 3. bentlerinde satış bedelinin dağıtılmasına ilişkin iki farklı,

birbiriyle çelişkili ve infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de, belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Davalı ... Başkanlığının karar başlığında davalı olarak gösterilmemesi doğru değil ise de bu hususun mahallinde düzeltilebilecek nitelikte maddi hata olduğuna değinilmekle yetinilmiştir.