Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/3810 K.2021/2655

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16/06/2010 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi istemi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın aktif husumet yokluğundan reddine dair verilen 10/09/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mirasçılık belgesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, muris ...’in 11/12/1972 tarihinde vefat ettiğini, ...’in yapılan araştırmalarda mirasçısının bulunmadığını, bu nedenle Türk Medeni Kanununun 501. maddesi gereğince mirasçısının Hazine olduğuna dair veraset belgesinin verilmesini istemiştir.

Mahkemece, aktif husumet ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 29. maddesinde bir kimsenin sağ veya ölü olduğunu veya belirli bir zamanda ya da başka bir kimsenin ölümünde sağ bulunduğunu ileri süren tarafın iddiasını ispat etmek zorunda olduğu, 30. maddede ise doğum ve ölümün öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlarla, nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 501. maddesinde "mirasçı bırakmaksızın ölen kimsenin mirası devlete geçer." hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, mahkemece aktif husumet yokluğundan davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç ve yapılan araştırmalar yetersizdir. Mirasbırakan ...’in 11/12/1972 tarihinde, altsoyu ...’in 01/08/1946 tarihinde muristen daha önce altsoy bırakmadan vefat ettiği, ilk eşi ...’ın 24/05/1915 tarihinde, ikinci eşi ...’ın ise 02/09/1937 tarihinde muristen önce vefat ettiği, bu sebeple ilk eşi ...’ın kardeşi ...’nın torunu olan ...’in ...’ya mirasçı olmasının söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır. Mirasbırakanın üst soyu bilgisine de ulaşılamamıştır.

O halde mahkemece nüfus kayıtlarına göre ... ...’in yasal mirasçısı bulunmadığı göz önüne alınarak Hazine’nin mirasçılığına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.