Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2018/5597 K.2021/3983

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.02.2017 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 07.02.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından talep edilmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne dair verilen kararın davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesi verilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, mirasbırakan ...’ın ilk eşinden olma çocuğu olan müvekkilinin annesi ...’ın 05.07.1955 tarihinde vefat ettiğini, mirasbırakana ait ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/645 Esas, 2015/728 Karar sayılı mirasçılık belgesinde ise ...’ın mirasçı olarak olarak gösterilmediği gibi mirasçı olmayan ... ve ...’e mirastan pay verildiği gerekçesiyle ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/645 Esas, 2015/728 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptali ile yeni mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde, açılan davanın haksız olduğu gerekçesiyle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/645 Esas, 2015/728 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaliyle murisin mirasçılarının ve miras paylarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Hükmün, istinaf yoluyla incelenmesini davalılar ... ve ... vekili talep edilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davalılar ... ve ...’in ...’nin mirasçılığına ilişkin istinaf kanun yolu başvurularının HMK 353/b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalılar ... ve ...’in miras payının hesaplanmasına ilişkin istinaf kanun yolu başvurularının kabulü ile HMK 353/b-2 maddesi uyarınca mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, davanın kabulü ile; ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/645 Esas, 2015/728 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline, murisin mirasçılarının ve miras paylarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 29. maddesi hükmünde; bir kimsenin sağ veya ölü olduğunu veya belirli bir zamanda ya da başka bir kimsenin ölümünde sağ bulunduğunu ileri süren kimsenin iddiasını ispat etmek zorunda olduğu, TMK'nin 30. maddesinde doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği açıklanmıştır.

Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda "taraflarca hazırlama ilkesi" geçerlidir. Hakim tarafların talepleriyle bağlı olup talepte bulunan tarafın iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re'sen araştırma ilkesi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davada irs ilişkisi kural olarak nüfus kayıtları ile ispat olunur. Nüfus kayıtları belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturur. Bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatı kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça herhangi bir şekle tabi değildir (TMK md.7). Hakim çekişmesiz yargıda re'sen araştırma ilkesi uyarınca, davanın ispatı için gerekli bütün delillere başvurabilir.

Somut olaya gelince; muris ...’ın mirasının 215.040 pay olarak kabulüyle; 28.800’er payın ..., ..., ..., ... ve ...’e, 7.200’er payın ..., ..., ... ve ...’ya, 4.608’er ..., ..., ..., ... ve ...’e, 12.480 payın ...’a 6.720 payın ise ...’e aidiyetine karar verilmesi gerekirken, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince; muris ...’ın mirasının 215.040 pay olarak kabulüyle; 28.080’er payın ..., ..., ..., ... ve ...’e, 7.020’şer payın ..., ..., ... ve ...’ya, 5.616’şar payın ..., ..., ..., ... ve ...’e, 11.760 payın ...’a 6.720 payın ise ...’e aidiyetine karar verildiği anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesince miras paylarının yanlış hesaplanması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün kısmen bozulması gerekmiştir.