Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2019/1936 K.2021/3874

Davacı tarafından, davalı aleyhine 03.10.2013 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/05/2016 günlü hükmün taraflarca temyiz edilmeyerek kesinleşmesi sonrasında, davacı tarafından hükmün tavzih edilmesinin istenmesi üzerine tavzih talebinin reddine dair verilen 22.02.2019 tarihli ek karar, davacı tarafından verilen dilekçe ile temyiz edilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/05/2016 tarihli, 2013/540 Esas - 2016/683 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne, ... ili, Merkez ilçesi, ... ... (yeni 104 ada, 721 parsel) sayılı taşınmazda davalı adına olan 1/4 hissenin tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline dair verilen 12/05/2016 günlü hüküm taraflarca temyiz edilmemek suretiyle kesinleşmiştir.

Davacı taraf 10/12/2018 tarihli tavzih istemli dilekçesinde; dava konusu taşınmazın sadece 1/8 hissenin adına tesciline karar verilmesi gerekirken fazladan 1/4 hissesinin de tapu kaydının iptal edilerek adına tescil edilmesi yönünde verilen kararla mahkemece talebin aşılmış olduğunu beyan ederek; hükümde yazılı 1/4 oranın, 1/8 olarak tavzihen düzeltilmesini talep etmiş ve tavzih talebinin reddine dair verilen 22.02.2019 tarihli ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, HMK'nun 305. maddesinin koşullarını taşımayan tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle, 22.02.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.