Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2019/2939 K.2020/3555

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ

Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.08.2014 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelinin tahsili talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davalı ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne dair verilen 04.04.2019 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı hazine vekili ... Köyü 119 ada 2 No'lu mera parselinin davalı ...'in diğer davalılar köy muhtarı ve ihtiyar heyeti üyeleri tarafından usul ve yasaya aykırı olarak kendisine kiraya verilmesi nedeniyle 62.000 m2'lik kısmına müdahale edildiğini davalıların bu müdahaleleri nedeniyle ... Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunun 22.04.2014 tarih ve 2 sayılı kararı ile men edildiklerini, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 22.04.2014 tarihi ve 1875-4373 sayılı yazısı ile davalılar hakkında dava açılmasının istenildiğini belirterek davalıların mera parseline müdahalesinin menine verilen zarar nedeniyle meranın eski hale getirilmesi için 5.000,00TL bedelin yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., 2013 yılında dava konusu taşınmazı ihale ile aldığını ancak herhangi bir sürme ve ekme işlemi yapmadan taşınmazın mera olduğunu öğrenmesi üzerine bıraktığını ve karşılığında köye de bir para ödemediğini dava konusu taşınmazın kendisinden önce de başka şahıslar tarafından ihale ile alınarak çeşitli ürünler ekilip dikildiğini, kendisinin kesinlikle dava konusu taşınmazda herhangi bir şekilde ekim, dikim ve sürüm yapmadığını, Cumhuriyet Savcılığınca 30.09.2014 tarihinde 2014/594 No'lu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, son seçimde muhtar ve ihtiyar heyeti olarak seçildiklerini dava konusu taşınmazın 1965 yılından beri ekilip biçildiğini gelirinin köy bütçesine aktarıldığını, 1965 yılından bu yana seçilen tüm muhtar ve heyetinin bu şekilde taşınmazı kiraya verdiklerini kendi dönemlerinde de ...'e kiraladıklarını, ...'in bu taşınmazı sürdüğünü ancak şikayet edilmeleri üzerine şahsa ektirmediklerini muhtar ve ihtiyar heyeti olarak bu olayda kusurları bulunmadığını şahsi olarak kendilerinin bir menfaati de bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile dava konusu 119 ada 2 parsele yönelik açılmış bulunan meni müdahale talebinin kabulüne, davalı ...'e yönelik davanın reddine, dava konusu meranın eski hale getirilmesi için gereken 9982.00 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... dışındaki davalılardan müteselsilen alınarak davacı Hazineye verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... dışındaki davalılar vekili temyiz etmiştir.

442 sayılı Köy Kanununun 9. maddesinde "İş bu kanun ile köye işleri görmek (Köy muhtarının) ve (İhtiyar meclisinin) vazifesidir" denilmektedir. Aynı Kanunun 34. ve devamı maddelerinde Köy muhtarının göreceği işler, 42. ve devamı maddelerinde de Köy ihtiyar meclisinin göreceği işler başlığı altında yapılacak işler ve tasarruflar açıklanmaştır. Anılan Kanunun köy parasının nelerden ibaret olduğunu açıklayan 17/12 maddesinde "Köy sınırı içindeki otlaklardan ve meralardan fazlasının kira paraları" denilmek suretiyle köy sınırları içerisinde bulunan otlak ve meralardan fazla miktarda olanların kiraya verilebileceği belirtilmektedir.

Somut olaya gelince, davacı Hazine vekili dava konusu 119 ada 2 No'lu mera parseline köy muhtarı ve ihtiyar meclisi üyesi olan davalıların usul ve yasaya aykırı şekilde davalı ...'e kiraya vermek suretiyle el atıldığını ileri sürerek bu elatmanın önlenmesini ve eski hale getirme bedelinin tahsilini istemiştir.

Dosyada mevcut tüm Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğü cevabi yazılarından 119 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kayıtlarda davalı olarak görüldüğü ancak tüm aramalara rağmen dosya numarasının bulunamadığı kadastro tutanağında niteliği ve yüz ölçümünün yazılı olmadığı Tapu Sicil Müdürlüğünün 16.11.2018 tarihli yazısında ... köyünde toplulaşma işlemi olduğundan 119 ada 2 parsel ve 119 ada 10 parselin birleştirilerek 118 ada 1 parsel sayılı taşınmaz olduğu 118 ada 1 parselin 58.815,63 m2 tarla niteliği ile maliki belli olmayan şekilde iki ayrı hisse ile kayıtlı bulunduğu ve davalı olarak gösterildiği görülmüştür.

Yine, ... Kadastro Müdürlüğünün 07.02.2019 tarihli yazısında 119 ada 2 parselin evveliyatı 1977 tarihli ilk kadastro çalışmalarında 230 No'lu parsel olduğu, sonra ... tarafından 05.09.2002 tarihinde ifraz edilerek 779 parsel olduğu, sonra 2011 yılında Kadastro Müdürlüğü tarafından 22/a madde kadastro yenileme çalışması kapsamında 119 ada 2 parsel olduğu ve en son arazi toplulaştırması ile 188 ada 1 parsel olarak halen ... Köyünde tarla niteliği ile kayıtlı olduğunun bildirildiği anlaşılmıştır.

Taşınmaz mahallinde yapılan keşifte mahalli bilirkişiler taşınmazın köye ait olup çok eski yıllardan beri kiralık ve ortalık tarzında verilerek ekilip biçildiğini kim tarafından ekilip biçildiğini bilmediklerini söylemişler ziraatci bilir kişi raporunda, keşif tarihi itibariyle tecavüz olmadığını tarla olarak kullanıldığını orta mera sınıfına girdiğini eski vasfını kazanması için 9.982,00 TL masraf gerektiğini belirtmiştir.

Açıklanan şu durum çerçevesinde dava konusu taşınmazın niteliğinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulup mera olduğunun tespit edilmesi halinde ancak miktar fazlası kısım bakımından tasarrufta bulunulabileceği tarla olduğunun tespit edilmesi halinde ise tasarruf konusunda muhtar ve ihtiyar heyetinin görev alanına girip girmediğinin tam olarak tespiti ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.