Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2019/3489 K.2019/8063

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13/06/2008 gününde verilen dilekçe ile gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/12/2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıların murisleri ..., ... ve ... 02.02.1981 tarihli Anamur Noterliği'nin 1902 yevmiye sayılı satış vaadi sözleşmesi ile Mersin İli, Anamur İlçesi, 25, 33 ve 37 parsel sayılı 3 adet taşınmazda müşterek murisleri ...'ten kendilerine intikal edecek miras hak ve hisselerinin tamamını davacıya satmayı vadettiklerini, satış bedelinin peşin olarak ödendiğini, zilyetliklerinin devredildiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazlardaki davalılar adına kayıtlı payların iptali ile davacı adına tescilini istemiştir.

Davalı ..., murisi ...'un okuma yazma bilmediğini, satış vekaletnamesinin geçersiz olduğunu, davacının dava konusu taşınmazlarda hiçbir zaman zilyet olmadığını ve davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini savunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın zamanaşımı nedeniyle reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı ...'un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...'un diğer temyiz itirazlarına gelince;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Somut olaya gelince; dava konusu 25, 33 ve 37 parsel sayılı taşınmazların 3402 sayılı Kadastro Kanununun 22/A maddesi gereğince yapılan yenileme kadastrosu neticesinde 2011 tarihinde 142 ada 2 ve 6 parsel ile 149 ada 6 parsel numaralarını aldığı, mahkemece güncel tapu bilgileri ile hüküm kurulmuş ise de işlerliğini yitiren eski parsel numaralarının parantez içinde yanlış yazıldığı anlaşılmıştır. Ancak bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.