Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2020/1075 K.2020/3189

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29/07/2013 tarihinde verilen dilekçeyle miras sebebiyle istihhak talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 08/02/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce istinaf talebinin yasa yolu denetimi temyize tabi olduğundan talebin geri çevrilmesine dair verilen kararın ilk derece mahkemesi tarafından Dairemize gönderilmesi üzerine dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, miras sebebiyle istihkak istemine ilişkindir.

Dava, ilk olarak İzmir 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/389 Esasına kayıtlıdır. Yargılama sırasında adı geçen mahkemenin16.12.2013 tarih, 2013/389 Esas, 2013/182 sayılı Kararıyla temyiz yasa yolu açık olmak üzere yetkisizlik kararı verilmiş, karar temyiz edilmeksizin 21.01.2014 tarihinde kesinleşmiş, davacılar vekilince 09.01.2014 tarihli dilekçeyle dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi talep edilmiş ve dosya Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/56 esasına kaydedilmiştir.

Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.02.2018 tarih, 2014/56 Esas-2018/80 Karar sayılı ilamıyla davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili 21.03.2018 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin 14.02.2020 tarih, 2018/807 Esas- 2020/211 sayılı Kararıyla “Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce Yargıtay incelemesine tabi bir karar verildiğinden ve 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrası gereğince istinaf başvurusuna konu kararı inceleme görevi Bölge Adliye Mahkemesine ait olmadığından 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesi 1086 sayılı HUMK'da düzenlenen temyize ilişkin hükümler gereğince işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesine” karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun;

1) 373/4 maddesi; "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü,

2) Geçici 3/2 maddesi; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez" hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan Yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtayın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, eş söyleyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut olayda; İzmir 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.12.2013 tarihli yetkisizlik kararı Yargıtay denetiminden geçmeden kesinleşmiştir. Bu aşamadan sonra, yetkili Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir. Aleyhine istinaf yoluna başvurulan karar, Karşıyaka 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.02.2018 tarih, 2014/56 Esas-2018/80 sayılı Kararı olup, bu karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 08.02.2018 tarihinde verilen ve daha önce Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi "İstinaf" olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 343/4. maddesi nazara alınarak dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.