Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2020/2963 K.2020/8456

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.12.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.01.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili, davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, 08.10.2008 tarihinde vefat eden muris ...’in terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde, davanın üç aylık yasal süresi içinde açılmadığını dava şartlarının mahkemece araştırılması gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Hazinesi cevap dilekçesinde, murisin 31.01.2014 itibariyle 29.935,91TL borcunun bulunduğunu, mahkemece dava şartlarının araştırılmasından sonra davanın kabulüne karar verilecekse aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece ilk olarak davalı SGK aleyhine açılan davanın husumetten reddine, davalı ... Hazinesi aleyhine açılan davanın kabulüne, TMK'nın 605/2. maddesi uyarınca mirasın hükmen reddine karar verilmiştir. Davalı ... Hazinesi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin, 07.11.2016 tarihli, 2015/4348 Esas, 2016/9180 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamanın sonucunda davalı SGK aleyhine açılan davanın husumetten reddine ilişkin hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... Hazinesi aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı ... Hazinesi vekilinin temyizi üzerine Dairemizin, 22.10.2018 tarihli, 2018/1617-6951 E. K. sayılı ilamıyla hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Malye Hazinesi vekili ve davalı SGK vekili temyiz etmiştir.

Dava, TMK'nun 605/2. maddesi gereğince açılan mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir. Ölüm tarihinde miras bırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır (TMK m. 605/2). Mirasçılar Türk Medeni Kanunu'nun 610. maddesinde yazılı aykırılık da bulunmadıkça yani zımnen mirası kabul etmiş duruma düşmüş olmadıkça her zaman murisin ödemeden aczinin tespitini isteyebilir.

Türk Medeni Kanunu'nun 606. maddesinde belirtilen süre bu davada uygulanmaz. Dava alacaklılara husumet yöneltilerek görülür. Bu davada yetkili mahkeme ise alacaklıların davanın açıldığı zamandaki ikametgahı mahkemesidir. Ayrıca Türk Medeni Kanununun Velayet Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 39/2. fıkrası gereğince mirasın reddi yetkisini içeren özel vekaletname sunulması da zorunludur.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... Hazinesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2- Davalı SGK vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davanın davalı ... Hazinesi yönünden kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak murisin davalı SGK’ya ölüm tarihi itibariyle borcunun bulunmadığından bahisle hakkında açılan davanın pasif husumetten reddine karar verilmesi gerekir.

Nitekim mahkemenin 04/11/2014 tarihli kararında “davalı ... yönünden açılan davanın husumet nedeni ile reddine”, 19/12/2017 tarihli kararında ise “davalı SGK yönünden açılan davanın husumet nedeniyle reddine ilişkin hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verilmiştir.

Dairemizin son bozma ilamında; “…Mahkemece, davalı SGK yönünden açılan davanın husumet nedeniyle reddine ilişkin hüküm kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi, yeniden bir hüküm kurulmaması doğru görülmemiştir...” denilmesine rağmen davalı SGK açısından da davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ise de, bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nın 370/2. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.