Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2020/3311 K.2020/6111

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/11/2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/09/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_ KARAR _

Dava, İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine istinaden açılan ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, ... İcra Hukuk Mahkemesinin 2013/148 Esas sayılı dosyasından aldıkları yetkiyle borçlu ... murisi ...'dan intikal edecek olan ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 115 ada 4, 58 ve 90 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... Köyü 115 ada 4, 58 ve 90 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yoluyla giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

1)Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, dava konusu 115 ada 4 ve 58 parsel sayılı taşınmazlar yönünden verilen mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu parseller yönünden onanmasına, karar vermek gerekmiştir.

2)Dava konusu 115 ada 90 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Somut olayda; güncel tapu kaydı incelendiğinde 115 ada 90 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ortaklık bulunmadığı, ... kızı ...'ın tek başına malik olarak gözüktüğü, borçlunun da taşınmaz üzerinde bir hakkı olmadığı anlaşıldığından 115 ada 90 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.