Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2020/4306 K.2021/636

İstanbul Anadolu 9. İcra Hukuk Mahkemesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 04/06/2020 tarihli ve 2019/6130 Esas 2020/3770 Karar sayılı "Adli yardım talebinin reddine" dair ilamına davacılar vekili tarafından itiraz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesinin 29/01/2019 tarihli, 2018/2634 Esas ve 2019/135 sayılı Kararını Adli Yardım Talepli olarak temyiz ettiklerini belirterek, adli müzaheret taleplerinin kabulü ile müvekkillerinin, ilk derece mahkemesi kararı kesinleşinceye kadar temyiz harç ve masrafları ile tüm yargılama giderlerinden muaf tutulmasını talep etmiştir.

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 04/06/2020 tarihli ve 2019/6130 Esas, 2020/3770 Karar sayılı ilamı ile davacılar vekilinin adli yardım istemi, 6100 sayılı HUMK'nun 334/1 maddesinde öngörülen koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Bu karara, davacılar vekili tarafından 26/06/2020 tarihli dilekçe ile itiraz edilmiştir.

Adli Yardım 6100 sayılı HUMK’nun 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan madde hükümlerine göre adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olunması ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım isteğinde bulunan kimsenin kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olması gerekir (m. 334/1). Adli yardım isteğinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı belgelendirilerek belirlenecektir.

Somut olayda ise adli yardım talebinde bulunan davacı ...'ın kendisi ile ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu yönünde kanaat oluşmadığından, adli yardım talebi hakkında verilen ret kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; davacılar vekilinin adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.