Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/10018 K.2011/1346

Dolandırıcılık suçundan sanık ... 'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157, 52. maddeleri uyarınca 5.000 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2005 tarihli ve 2003/213 esas, 2005/325 sayılı kararının infazı sırasında,

hükümlünün para cezasını ödememesi sebebiyle günlüğü 100 Türk lirasından çevrilmesi gerektiği konusundaki tereddütün giderilmesi talebi üzerine ödenmeyen adlî para cezasının 20 Türk lirası 1 gün hesabıyla infazına ilişkin aynı Mahkemenin 04/11/2009 tarihli ve 2009/878 değişik ... sayılı kararına itirazın kabulü ile ödenmeyen 5.000 Türk lirası adlî para cezasının bir günlüğü 100 Türk lirası üzerinden hapis cezasına çevrilmek suretiyle 50 gün hapis olarak infazına dair (KOCAELİ) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2009 tarihli ve 2009/1176 değişik ... sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/06/2010 gün ve 2010/7489/40196 sayılı

kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/07/2010 gün ve 2010/160800 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 14/04/2008 tarihli ve 2008/5462 esas, 2008/6055 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca verilen ya da diğer kanunlara göre verilip de, adlî para cezasının gün karşılığı olarak miktarı belirtilen ilâmlarda, mahkemece bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ne kadar ise, aynı miktar üzerinden ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesi gerektiği, somut olayda, infaza konu adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 157. maddesi uyarınca verilmiş olması karşısında.

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/3 ve 5275 sayılı Kanun'un geçici 1. maddelerinin uygulanma imkanı bulunmadığından, hükümlü tarafından ödenmeyen 5.000 yeni Türk lirası adlî para cezasının bir gün karşılığının ilgili mahkumiyet ilamında mahkemece belirlenen 20,00 Türk lirası üzerinden 250 gün hapse çevrilmesi gerektiği gözetilerek itirazın reddi yerine kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesine isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.06.2007 gün ve 2007/8-113 Esas, 2007/127 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5/3 ile 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un geçici 1.maddelerinde öngörülen, adli para cezasının ödenmemesi nedeniyle hapse çevrilmesinde bir gün karşılığı olarak 100 Türk lirasının esas alınacağına ilşkin hüküm, 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki diğer Kanun'larda yer alan adli para cezalarının ödenmemesi durumu için geçerlidir. ./...

T.C.

YARGITAY

15. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI

-2- Nitekim 5275 Sayılı Kanun'un 106/3.maddesinde, "Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedilir." hükmü öngörülmüştür. Sonuç olarak; 5237 Sayılı TCK.nun uyarınca verilen ya da diğer kanunlara göre verilip de, adli para cezasının gün karşılığı olarak miktarı belirtilen ilamlarda, mahkemece bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ne kadar ise, aynı miktar üzerinden ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesi geremektedir.

Belirtilen açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; infaza konu adli para cezasının, 5237 Sayılı TCK.nun 157.maddesi uyarınca verilmiş olması karşısında.

5252 Sayılı Kanun'un 5/3 ve 5275 Sayılı Kanun'un geçici 1.maddelerinin uygulanma olanağı bulunmadığından, hükümlü tarafından ödenmeyen 5.000 YTL adli para cezasının bir gün karşılığının ilgili mahkumiyet ilamında mahkemece belirlenen "20 YTL" üzerinden 250 gün hapse çevrilerek aynen çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı olup, kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarnemede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden.