Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/11310 K.2012/7429

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezasının miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesine göre hesaplanan beş yıllık aslî dava zamanaşımının; mahkumiyet kararının verildiği, 14.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihi itibariyle gerçekleştiği anlaşılmakla; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma" nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, 765 sayılı TCK.nın 342/1, 59/2, ve 5237 sayılı TCK.nın 204/1, 62.maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK.nın uygulanması durumanda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan yasanın 53.maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın aleyhe olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,