Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/11313 K.2012/7235

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamından ve telefon kayıtlarından "sanığın, olay günü daha önceden bir yakınlığı bulunmayan mağdurun ticari taksisine bindiği ve birlikte Rize iline gittikleri, orada sanığın, bir arkadaşı ile buluşup Hopa ilçesine gideceklerini söyleyerek mağduru beklettiği, bu sırada mağdurun telefonla konuşmaya başladığı, 15-20 dk sonra sanığın yanında telefonunun bulunmadığını, arkadaşını araması gerektiğini söyleyerek mağdurdan telefonunu istediği, mağdurun da kendisine ait olan sim kartı çıkararak telefon cihazını sanığa verdiği,

telefon kayıtlarından bir yeri aramadığı anlaşılan sanığın birilerini aradığı izlenimi uyandırmak amacıyla telefonla arkadaşıyla görüşüyor gibi yaparak "15 dk sonra gelebilirim" dediği, 15 dk sonra sanığın mağdura "arkadaşı aşağıdan alayım" dediği, mağdurun telefonunu istemesine rağmen, aşağıdaki kullanacağını söyleyerek vermediği, akabinde mağdurun yanından ayrıldığı ve bir daha geri dönmeyerek telefonu mal edinmesi şeklinde gerçekleştiği anlaşılan somut olayda, sanığın telefonu elde ettikten sonra görüşüyormuş gibi bir yerleri arayarak mağduru oyalaması,

telefonda konuşuyormuş gibi yaptığı hayali kişiye, mağdurun duyacağı yüksek sesle 15 dk sonra gelebileceğini söyleyerek kendisine kaçmak için zemin oluşturması, mağdurun telefonunu geri istemesine rağmen görüşmesinin bitmediğini söyleyip kimseyle görüşmeyerek olay yerinden kaçtığının belirlenmesi karşısında sanığın başlangıçtaki niyetinin dolandırıcılık olup, telefonu mal edinmek maksadıyla hileli hareketlerle mağduru kandırdığı, böylelikle eyleminin şikayete tabi olmayan dolandırıcılık suçunun unsurlarını taşıdığı anlaşılmakla yazılı şekilde hüküm kurulması,