Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/11809 K.2012/32274

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın takım elbise giyip kravat takarak, müştekinin kredi kartı borcunu ödemek için beklediği banka şubesinde yanına gittiği, kendisini banka çalışanı olarak tanıtıp müştekiye yardımcı olacağını söylediği, müştekiden kredi kartını ve yatıracağı parayı alarak taksitlendirme yapacağını söyleyip banka müdürünün odasına girdiği, bir süre sonra odadan çıkıp müştekiye beklemesini söyleyerek alt kata indiği, kredi kartı ve parayı alarak bankadan ayrıldığı anlaşılmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.