Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/12027 K.2012/33521

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir. Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine, cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, bir yeri arayacağını söyleyerek, müştekinin rızası dahilinde aldığı cep telefonunu katılana iade etmediği ve telefonu alarak, olay yerinden uzaklaştığı dikkate alınarak; cep telefonunun zilyetliğinin, kısa bir süre için de olsa müşteki tarafından suça sürüklenen çocuğa devredilmiş olması nedeniyle, eylemin güveni kötüye kullanmak suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki, hırsızlık suçunun oluşacağı düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;