Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/12224 K.2012/35187

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığa tebliğ tarihi olarak gösterilen 15.07.2008 tarihinde ceza infaz kurumunda olduğunun anlaşılması karşısında sanığın temyiz başvurusunun öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın tekerrüre esas cezası bulunduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda;

Sanığın, araba alım satımı yapan şikayetçinin işyerine gelerek suça konu otoyu alacağını belirtip, "sanayiye götürüp baktıracağını" söyleyerek aldığı otomobili bir daha geri getirmemek şeklinde belirlenen eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.