Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/13290 K.2012/37853

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilliyeti olması, malın, iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdii ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında zilliyeti olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekilerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın, kullandıktan sonra iade etmek üzere kısa bir süre için şikayetçiden aldığı cep telefonunu geri vermemek şekilde belirlenen eylemi güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası asgari hadden tayin olduğu halde hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaştırılark 180 gün olarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Kanun'a aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,