KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/14108 E., 2012/39270 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Güveni kötüye kullanma, hakaret, cinsel taciz
- Hüküm
- Düşme
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması,rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; sanık ... ile katılan ...'ın suç tarihlerinden önce komşu oldukları, katılan ...'in 3.4.2006 tarihinde ...da bulunan ... 1 nolu daireyi ... İlçesi Ziraat Bankası yetkilileri olan diğer sanıklar ... ve ... ile aralarında imzaladıkları Gayrımenkul Satış Sözleşmesi ile satın aldığı dairenin bir takım işlerini yapması için sanık ... a komşusu olması ve güvenmesi nedeniyle vekalet verdiği,
sanık ... un da vekalet yetkisini kötüye kullanarak 28.2.2007 tarihinde katılana ait daireyi eşi olan diğer sanık ...'un üzerine protokol ile devrettiği, yine telefonla katılanlara cinsel taciz ve hakaret içerikli mesajlar çektiği bu şekilde sanıkların güveni kötüye kullanma,hakaret,cinsel taciz suçlarını işlediklerinin iddia olunması karşısında,hakaret ve cinsel taciz suçları açısından failin ve fiilin öğrenildiği tarihten itibaren 6 aylık yasal süre içinde şikayette bulunulmadığı,
katılan ve katılan vekilinin güveni kötüye kullanma suçu yönünden sanıklar ... ve ... hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtikleri TCK.nın 73/5 maddesine göre şikayetten vazgeçmenin diğer sanıkları da kapsayacağı dikkate alınarak mahkemece sanıklar hakkında açılan kamu davalarının şikayet yokluğu ve şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/14108, K. 2012/39270, 14 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama