Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14136 K.2012/39003

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı ceza nedeniyle TCK.nın 53. maddesinin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı ise de, bu hususun hapis cezasının sonucu olarak infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiş olup, hüküm fıkrasında sanığın, hırsızlık suçundan cezalandırılmasına ilişkin yazılan sevk maddesinin TCK.nın 142/1-b olarak yazıldığı görülmüş ise de; maddi hatadan kaynaklandığı anlaşılan bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, daha öncesinde tanımadığı mağdurun yanına yaklaşarak, yeğenini sorduktan sonra, ona 50 TL. borcu olduğunu, ancak kendisinde 100 TL. para bulunduğunu, bu parayı bozdurup yeğenine götürmesini istemesi üzerine, sanıktan aldığı 100 TL. parayı sol elinde tutup, diğer eliyle de cebinden çıkarttığı para demetinden 50 TL.yi ayırmaya çalışan, bu nedenle de dalgın olan mağdurun elindeki para demetinin içinden yardım etme bahanesiyle, 50 TL.yi almış gibi göstererek 650 TL.yi el çabukluğu ve özel beceriyle fark ettirmeden alması şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul olunan eyleminin TCK.nın 142/2-b maddesindeki “nitelikli hırsızlık” suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, basit hırsızlık suçunun oluştuğu yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca en ağır hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerekirken iki ayrı hükümlülüğü tekerrüre esas alınarak karışıklığa yol açılması,